Buchara – perła Jedwabnego Szlaku
Buchara to miasto w Uzbekistanie, założone na pustyni Kyzyłkum około I wieku n.e.. Leżało na legendarnym Jedwabnym Szlaku – systemie dróg handlowych łączących Europę z Chinami, Persją i Indiami. Obecnie to siódme co do wielkości miasto w kraju, z liczbą około 280 tysięcy mieszkańców.
W Bucharze zachowało się około 140 obiektów zabytkowych, a jej historyczne centrum zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO.
Buchara jest klejnotem Uzbekistanu i dawnego Jedwabnego Szlaku, łączącym niezwykłe zabytki orientu ze współczesnym miastem. Gdy przechodzi się przez mury starego miasta, ma się wrażenie przeniesienia w czasie. Zabytki są zachwycające! Meczety, medresy, minarety, kryte bazary, pałace, a wszystko udekorowane przepięknymi niebieskimi mozaikami i misternymi ornamentami. Brakuje tylko wielbłądów i handlarzy wędrujących w karawanach przez Azję Centralną, robiących przystanek w Bucharze, w drodze do lub z Chin…
Zanim dotarliśmy z Samarkandy do Buchary zatrzymaliśmy się w malutkiej miejscowości Vobkent, gdzie zobaczyć można niezwykły minaret zbudowany w 1197 roku. Datę jego budowy przeczytać można wśród ornamentów zdobiących jego mury. Ma on ponad 40 m wysokości.
Kiedyś minarety pełniły rolę latarni nawigacyjnej dla karawan przemierzających pustynie.
Pierwszym miejscem, które zwiedzaliśmy w Bucharze był pałac letni Sitorai-Mokhi-Khosa zbudowany dla ostatniego bucharskiego emira Saida Alimkhana. Pałac z 1918 roku jest architektonicznym połączeniem stylu europejskiego z orientalnym. Duże wrażenie robią jego bogato zdobione wnętrza.
Wieczorny spacer po Bucharze. Po zmroku uzbeckie miasta stają się magiczne… Podświetlone kolorowymi światłami, troszkę opustoszałe, spokojne, gdzie spacerują głównie miejscowi, a znikają turyści. Do tego jest bezpiecznie, a taksówki kosztują grosze.
Poniżej pokażę kilka miejsc, jakie udało nam się zobaczyć w Bucharze.
Mauzoleum Samanidów – zbudowane w IX–X w., za panowania Ismaila Samaniego, założyciela perskiej dynastii Samanidów. Jest to najstarsze i najlepiej zachowane mauzoleum w Azji Środkowej.
Mauzoleum Chashma-Ayub – jego najstarsza część datowana jest na XII wiek n.e., a jego nazwa oznacza „studnię Hioba”. Legenda mówi, że Hiob odwiedził to miejsce i uderzając laską w ziemię wydobył spod ziemi źródło. Do teraz woda ze studni znajdującej się tutaj uważana jest za uzdrawiającą.
Meczet Bolo Hovuz – zbudowany z XVIII wieku, nazywany jest „meczetem 40-tu kolumn”, ponieważ 20 istniejących kolumn odbija się w wodzie sadzawki i podwaja swoją ilość.
Cytadela Ark – to najstarsza budowla w Bucharze, zbudowana i zamieszkana już w V wieku n.e.. Poza funkcją obronną, pełniła też rolę pałacu, który zamieszkiwali władcy sprawujący władzę na tym terenie.
Wewnątrz cytadeli obecnie zobaczyć można muzea ukazujące historię Buchary oraz pałac władców i pomieszczenia dworskie.
Widoki z cytadeli:
Na placu Po-i-Kalon, jednym z najpiękniejszych w całej Bucharze, stoi minaret Kalon. Wzniesiony w 1127 roku, ma wysokość 47 metrów i pełnił funkcję latarni-drogowskazu dla karawan. W XVIII i XIX wieku minaret używany był do egzekucji przestępców, których zrzucano z jego szczytu. Nazywany jest przez to „Wieżą Śmierci”.
Poza minaretem znajduje się tu meczet Kalon zbudowany w XVI wieku, imponuje on rozmiarami – mierzy 130 na 81 metrów i może pomieścić 12 tys. wiernych.
A na przeciwko meczetu Kalon stoi medresa Mir-i-Arab, jednak nie zwiedzaliśmy jej, ponieważ była remontowana.
Medresa Uług Bega i medresa Abd al-Aziz Chana stoją naprzeciw siebie. Obie nie pełnią już roli religijnej i edukacyjnej, a w swoich wnętrzach mieszczą sklepiki z rękodziełem i dywanami.
Widok na miasto z pobliskiej herbaciarni:
Buchara, ale i inne miasta Uzbekistanu, to raj dla poszukujących ciekawych pamiątek. Można tu kupić wspaniałe wyroby rękodzielnicze, dziewiarskie, tkackie. Wybór pięknych przedmiotów jest przeogromny!
Medresa Nadira Divan-Beghiego – XVII-wieczna medresa, wspaniale zachowana. Pierwotnie pełniła funkcję karawanseraju, a dopiero potem medresy (szkoły koranicznej). Obecnie mieszczą się w niej sklepiki z rękodziełem, a wieczorami organizowane są kolacje dla turystów połączone z ludowymi tańcami.
Przed medresą stoi posąg Hodży Nasreddina. Nasreddin jest uzbeckim bohaterem, postacią z licznych legend, żartownisiem, ale i mędrcem. Jego motyw pojawia się w kulturze całej Azji Środkowej już od XIII wieku.
Buchara to przepiękne miasto. Ze znakomicie zachowaną średniowieczną zabudową, wspaniałymi zabytkami i atmosferą jak z czasów rozkwitu Jedwabnego Szlaku. Kwitnie tu handel, teraz głównie pamiątkami dla turystów; mnóstwo tu pensjonatów, hoteli, świetnych restauracji. Od ilości zadziwiających budowli kręci się w głowie, tu meczet, tu medresa, tu mauzoleum, a tam pałac… Wszystkie zadbane, odrestaurowane, pełne błękitu ozdób i skąpane w słońcu. Buchara imponuje, Buchara wywołuje zachwyt, Buchara oszałamia. To obowiązkowy punkt na szlaku zwiedzania Uzbekistanu!
Przypominam o naszym profilu na Facebooku i Instagramie – jest tam jeszcze więcej nas i naszych podróży.