Makau – kawałek Portugalii w Chinach
Makau, oficjalnie Specjalny Region Administracyjny Makau, było pierwszą i najdłużej istniejącą europejską kolonią w Chinach. W XVI wieku w miejscu dzisiejszego miasta osiedlili się portugalscy kupcy i założyli port umożliwiając prowadzenie ożywionego handlu pomiędzy kontynentami. W 1887 roku Makau oficjalnie przejęli Portugalczycy i zostało ono pod ich rządami aż do 1999 roku, kiedy to przekazano go Chinom.
Makau leży w odległości 60 km od Hong Kongu, nad Morzem Południowochińskim. W skład Specjalnego Regionu wchodzi miasto Makau, półwysep Makau i pobliskie wyspy – razem to obszar o powierzchni 33 km2.
Makau posiada osobny system administracyjny, prawny, gospodarczy i monetarny. Obecnie to centrum hazardu w regionie, a gospodarka opiera się głównie na turystyce.
Do Makau dotarliśmy z Hong Kongu promem. Kursują one wiele razy dziennie w obie strony. Rejs trwa około godziny. Po mieście poruszaliśmy się autobusami i na piechotę – odległości nie są wielkie. Spędziliśmy tam jeden dzień i wystarczyło nam czasu, aby zobaczyć najstarszą część miasta. Nie zwiedzaliśmy dzielnicy kasyn, bo to nie nasza bajka.
Głównym placem miasta jest Largo do Senado (Plac Senacki). Gdyby nie wyglądające zza dachów kolonialnych budynków wieżowce, miałoby się wrażenie, że jest się gdzieś w Europie. Dużo tu kawiarni, kamienic z podcieniami i budynków reprezentacyjnych.
Przy Placu Senackim stoi także niewielki kościół św. Dominika. Mieści się w nim także muzeum z relikwiami, szatami liturgicznymi, figurami świętych itp.
Najstarsza część miasta to wąskie uliczki zamienione w deptaki, mnóstwo sklepików i mrowie turystów ;)
Najbardziej rozpoznawalnym miejscem w Makau jest barokowa fasada kościoła św. Pawła. W wyniku ogromnego pożaru w 1835 roku kościół uległ zniszczeniu – zachowała się tylko ściana frontowa. Razem z prowadzącymi do niej schodami tworzą malowniczy zakątek z pięknym widokiem na dachy miasta. Z tyłu fasady znajduje się niewielkie muzeum.
Poza kościołami, których jest tutaj sporo, natrafić można na świątynie buddyjskie:
Katedra diecezji Makau pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny (Igreja da Se) stoi na ładnym skwerku. Sama budowla nie zachwyca, ale jej otoczenie jest bardzo malownicze:
Largo de Santo Agostinho i jego okolice to miejsca, które zupełnie nie przypominają Azji! Kolorowe fasady kamienic, zielone okiennice, barokowe kościoły, malownicze skwerki…
Biblioteka Sir Roberta Ho Tunga powstała w XIX-wiecznej rezydencji, którą od pierwszych właścicieli w 1918 roku kupił Robert Ho Tung. W 1958 roku otwarto w niej bibliotekę publiczną.
W tej samej okolicy znajduje się Teatr Dom Pedro V. To zabytkowy budynek z 1860 roku. Był to pierwszy w Chinach teatr w stylu zachodnim.
Zabytkowe centrum Makau w 2005 roku zostało wpisane na listę dziedzictwa kulturalnego UNESCO z przeszło 20-ma historycznymi budynkami.
Jednym z nich jest także Dom Mandaryna – dawna posiadłość chińskiego pisarza i filozofa Zheng Guanyinga, żyjącego w XIX wieku. Domostwo to to mix tradycyjnej rezydencji chińskiej z elementami architektury zachodniej (jak i całe Makau). Obecnie to muzeum prezentujące wnętrza i wyposażenie XIX-wiecznej rezydencji.
Makau to niezwykłe miejsce, które ma wiele twarzy – azjatyckiego współczesnego miasta, chińskiego Las Vegas, europejskich kolonialnych terytoriów. Ma także portugalskiego ducha widocznego w architekturze, niebieskich płytkach azulejos, dwujęzycznych napisach i sprzedawanych w cukierniach na każdym rogu pastéis de nata. Z zabytkowym centrum wpisanym na listę UNESCO oferuje mnóstwo ciekawych miejsc do zobaczenia, a jednocześnie nie przeraża wielkością i sprzyja spacerom (co w chińskich miastach jest wyzwaniem). Gdybyście rozważali odwiedziny w Makau podczas pobytu w Hong Kongu – polecamy! Miła odmiana i coś naprawdę nietypowego do zobaczenia w Azji.
Przypominam o naszym profilu na Facebooku i Instagramie – jest tam jeszcze więcej nas i naszych podróży.